ผู้เขียน หัวข้อ: เมื่อเอ่ยถึงคำว่า “ท่องเที่ยว” :na  (อ่าน 4 ครั้ง)

0 สมาชิก และ 1 บุคคลทั่วไป กำลังดูหัวข้อนี้

พฤศจิกายน 08, 2018, 11:12:54 PM
  • Hero Member
  • *****
  • กระทู้: 2150
    • ดูรายละเอียด

คนแก่อดีตย้อนไปไปเพียงแค่ 50-60 ปี ชอบอบรมสั่งสอนบุตรหลานว่า “อย่าเที่ยวเตร่ให้มากสักเท่าไรนักจะเสียผู้เสื่อมเสีย” ดังนี้ ด้วยเหตุว่าภาพลักษณ์ของคำว่า “ท่องเที่ยว” ในยุคที่การขนส่งถนนยังไม่สบาย จะเป็นการท่องเที่ยวเหลวไหลบ่อนเบี้ยในบ้านใกล้เรือนเคียง คนแก่ก็เริ่มเดินทางรอนแรมไปกับกองเกวียนในฤดูแล้งเพื่อไปไหว้พระพุทธบาท ไปทำบุญสุนทานยังวัดที่อยู่ไกลห่างจากถิ่นที่อยู่ของตนเอง หรือล่องเรือไปทอดผ้าป่า ทอดกฐิน ยังวัดชายน้ำในจังหวัดไกลๆเพียงเขาไม่กล่าวกันว่าท่องเที่ยวพระบาทหรือท่องเที่ยววัด เพราะว่าฟังมองขัดกับความรู้สึกของชาวพุทธที่จัดว่าวัดเป็นสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ไม่สมควรนับเป็นที่เที่ยว
ด้วยเหตุผลดังกล่าวการท่องเที่ยวก็เลยเป็นการเดินทางที่เกิดขึ้น ตามข้อตกลง 3 ประการ เป็น
1. เป็นการเดินทางจากที่อาศัยธรรมดาไปยังที่อื่นๆชั่วครั้งชั่วคราว
2. เป็นการเดินทางด้วยความเต็มใจ
3. เป็นการเดินทางด้วยจุดประสงค์ใดก็ตาม ที่ไม่ใช่เพื่อดำรงชีพหรือหาเงิน